Seb Sloot
ik heb een doel en een ambitie. de paralympische spelen in los angeles.

ik ben seb sloot. ik ben 19 en ik woon in haarlem. hopelijk aan het eind van dit schooljaar mijn vwo diploma op zak. en dan zou ik graag willen beginnen aan de studie politicologie in amsterdam. per week besteed ik meer dan 20 uur aan sport. zowel in de sportschool als op de judomat. hinde is mijn blindengeleidehond. ik ben bijna blind. maar heb eigenlijk best een normaal leven.

vouw 6x een boterhammenzakje dubbel en kijk er dan doorheen, dat is wat ik ongeveer zie. ik zie zo’n 1%.

sinds ik een jaar of 7 ben, is judo mijn sport. ik heb altijd getraind met ziende judoka’s. en dat doe ik nog steeds. er zijn maar weinig blinde judoka’s in nederland. tot een aantal jaar geleden deed ik vooral mee aan reguliere toernooien, dus tegen ziende judoka’s. op mijn 12e heb ik voor het eerst meegedaan aan een NOC*NSF paralympische talentendag. toen nog te jong om te starten met het paralympisch traject maar wel gescout door mijn huidige coach daniëlle vriezema (olympisch judoka), ‘ze ging me in de gaten houden’. vanaf dat moment nog serieuzer met de sport aan de slag gegaan. de volgende talentendag moest het natuurlijk wel gaan lukken. nog meer trainen, nog meer wedstrijden maar ook naar een andere judovereniging om door te groeien naar een hoger niveau. op mijn 15e stond ik weer op papendal met mijn ambitie om officieel aangenomen te worden als paralympisch talent. het lukte. 

onder leiding van daniëlle werd het nog meer trainen, nog meer wedstrijden, ook internationaal. met mijn personal trainer floris keasberry aan de slag om sterker, tactischer en zwaarder te worden. op de mat niet alleen maar judoën tegen ziende judoka’s maar ook tegen andere blinde judoka’s. dat was wennen want vechten tegen ziende judoka’s is toch echt iets anders. 

nu ruim 3 jaar, als paralympisch atleet, heel serieus bezig met de sport. trainen in haarlem, amsterdam en op papendal met de reguliere nederlandse judo selectie. meedoen aan de internationale toernooien voor judoka’s met een visuele beperking. het heeft me al op heel veel bijzondere plekken op de wereld gebracht. het meest bijzondere moment in 2025 was het winnen van een bronzen medaille op het senioren wereldkampioenschap in kazachstan. mijn debut en mijn eerste plak als jongste deelnemer op dit toernooi. maar ik heb helaas niet alle toernooien van 2025 met een mooi resultaat kunnen afsluiten. naast winnen hoort verliezen er blijkbaar ook bij. maar progressie is er zeker. het doel is duidelijk. een podiumplek op de paralympische spelen in 2028 in los angeles. vanaf de zomer dit jaar gaat de kwalificatie voor de spelen beginnen. in juli mag ik hiervoor naar brazilië. en dan volgen in augustus en september duitsland en georgië.

judo is niet alleen mijn passie, het heeft me gevormd tot wie ik ben. het heeft me geleerd om zelfstandig te zijn en door te zetten. het heeft me laten zien hoe ik met tegenslagen om kan en moet gaan. ik wil de wereld laten zien wie ik ben, wat ik kan, en daarmee anderen inspireren. ik wil het verschil maken in de paralympische sport. maar ook voor andere mensen die een beperking ervaren. 

ik vind het belangrijk om inclusiviteit in de sport onder de aandacht te brengen. in 2025 heb ik vanuit dit fonds de eerste titel ‘talent van het jaar’ mogen ontvangen. enorme eer. een erkenning voor mijzelf maar natuurlijk ook voor de paralympische sport. heel erg dankbaar voor alle support die ik al vanuit dit fonds heb mogen krijgen. een hele grote dank aan alle individuele sponsors en ook aan dit platform en yvonne. zonder dit alles had ik niet kunnen doen wat ik nu doe. 

voornamelijk het reizen maakt deze sport zo duur. in tegenstelling tot reguliere topsporters op wereldniveau, krijg ik (nog) geen financiële steun van officiële sportbonden. gelukkig heb ik inmiddels ook een 3-tal sponsorcontracten. salto foundation, nationaal fonds van de sport en reggeborgh foundation. zij steunen mij in mijn weg naar de spelen in la. ik heb ze hard nodig. zoals gezegd, de de meeste kosten zitten in de uitgaven voor mij en mijn coach tijdens buitenlandse wedstrijden. voordat we überhaupt op de mat staan, zijn er al meerdere dagen van voorbereiding. oogtesten, het checken van de pakken, wegingen en natuurlijk trainen. één toernooi bekent meestal dat we minstens een week van huis zijn. de jaarlijkse kosten liggen hiermee rond de €30.000.

ik doe mee om te winnen. meedoen is mooi, inspireren is belangrijk, maar ik hou ook écht van winnen. om dit allemaal mogelijk te maken, moet ik meters maken. op de judomat, in de sportschool en in het vliegtuig of de auto. ik hoop dat jullie me willen steunen met deze meters.

ik ben nog jong en heb nog veel jaren voor me om mee te doen op het hoogste niveau, te inspireren en aandacht te vragen voor de positieve effecten van sport. sport is belangrijk voor mentale groei en gezondheid. voor iedereen. ik wil anderen laten zien dat als je écht iets wil, je dat kunt bereiken met hard werken. je kunt meer dan je denkt. dat heb ik geleerd als slechtziend persoon en ik heb ontdekt dat mijn verhaal iedereen kan inspireren, met of zonder beperking. ik heb mijn verhaal ook mogen doen op TEDx youth. 

https://www.youtube.com/watch?v=mDNIFsM3JoU

willen jullie mij helpen?

meer weten?

kijk dan op www.sebsloot.nl

of mail me op

ik zou het sowieso heel leuk vinden als je mij blijft volgen.

https://www.instagram.com/sebsloot

https://www.linkedin.com/in/seb-sloot-20a639279/

heel veel dank, seb sloot.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

my name is seb sloot. i am 19 years old and i live in haarlem. hopefully, by the end of this school year i will have obtained my vwo diploma, and after that i would like to start studying political science in Amsterdam. i spend more than 20 hours a week on sports, both in the gym and on the judo mat. hinde is my guide dog. i am almost blind, but i actually live a pretty normal life.

fold a plastic sandwich bag six times and look through it — that is roughly what i see. i see about 1%.

judo has been my sport since i was around seven years old. i have always trained with sighted judoka, and i still do. there are only a few blind judoka in the netherlands. until a few years ago, i mainly competed in regular tournaments, fighting against sighted opponents. when i was 12, i participated for the first time in an NOC*NSF paralympic talent day. i was still too young to enter the paralympic pathway, but i was scouted by my current coach, daniëlle vriezema (olympic judoka). she said she would “keep an eye on me.” from that moment on, i started taking the sport even more seriously.

the next talent day simply had to be a success. more training, more competitions, and also a move to another judo club in order to develop to a higher level. at the age of 15, Iiwas back at papendal with the ambition to be officially accepted as a paralympic talent — and i succeeded.

under daniëlle’s guidance, training and competing intensified even further, including at the international level. together with my personal trainer, floris keasberry, i started working on becoming stronger, more tactical, and heavier. on the mat, i was no longer only fighting sighted judoka, but also other blind judoka. that took some getting used to, because fighting sighted opponents is truly different.

for more than three years now, as a paralympic athlete, i have been fully committed to my sport. i train in haarlem, amsterdam, and at papendal with the regular dutch national judo team. i compete in international tournaments for judoka with visual impairments. this journey has already taken me to many special places around the world.

the most remarkable moment of 2025 was winning a bronze medal at the senior world championships in kazakhstan — my debut, and my first medal as the youngest participant in the tournament. unfortunately, not all tournaments in 2025 ended with strong results. besides winning, losing is apparently part of the deal. but the progress is definitely there. the goal is clear: a podium finish at the 2028 paralympic games in los angeles.

qualification for the games will start this summer. in july, i will travel to brazil, followed by tournaments in germany and georgia in august and september.

judo is not just my passion — it has shaped me into who i am today. it has taught me independence and perseverance. it has shown me how to deal with setbacks and challenges. i want to show the world who i am and what i am capable of, and in doing so, inspire others. i want to make a difference in paralympic sport, but also for people who live with a disability.

i believe it is important to highlight inclusivity in sports. in 2025, i had the honor of receiving the title “talent of the year” from this fund — a huge honor. it is recognition not only for me personally, but also for paralympic sport as a whole. I am incredibly grateful for all the support i have already received from this fund. a huge thank you to all individual sponsors, as well as to this platform and yvonne. without all of this, I would not be able to do what i am doing today.

travel costs are the main reason this sport is so expensive. unlike regular elite athletes at world level, i do not (yet) receive financial support from official sports federations. fortunately, i now have three sponsor contracts: salto foundation, national sports fund, and reggeborgh foundation. they support me on my road to the games in los angeles, and i truly need them.

as mentioned, most of the costs are related to travel expenses for my coach and myself during international competitions. before we even step onto the mat, there are already several days of preparation: eye examinations, checking judogi, weigh-ins, and of course training. one tournament usually means being away from home for at least a week. annual costs therefore amount to approximately €30,000.

i compete to win. participating is meaningful, inspiring others is important — but i truly love winning. to make all of this possible, i need to put in the miles: on the judo mat, in the gym, and on planes or in cars. i hope you are willing to support me in covering these miles.

i am still young and have many years ahead of me to compete at the highest level, to inspire, and to raise awareness about the positive impact of sport. sport is important for mental growth and health — for everyone. i want to show others that if you truly want something, you can achieve it through hard work. you are capable of more than you think. as a visually impaired person, i’ve learned this myself, and i’ve discovered that my story can inspire anyone — with or without a disability. i also had the opportunity to share my story at TEDx youth.

https://www.youtube.com/watch?v=mDNIFsM3JoU

will you help me?

want to know more?
visit www.sebsloot.nl
or email me at

i would love it if you continued to follow my journey.

https://www.instagram.com/sebsloot/

https://www.linkedin.com/in/seb-sloot-20a639279/

many thanks,
seb sloot